Ένα μεγάλο “δεν πάει άλλο! Θέλουμε να γυρνάμε στα σπίτια μας ασφαλείς από τη δουλειά μας” ακούστηκε από την απεργιακή συγκέντρωση του Συνδικάτου Τροφίμων- Γάλακτος – Ποτών στα Τρίκαλα.
Εκεί βρέθηκαν συντεταγμένα και απεργοί από το Σωματείο Τυροκόμων Ελασσόνας που μετέβησαν συντεταγμένα στην απεργιακή συγκέντρωση του Συνδικάτου Τρικάλων για να διαδηλώσουν μαζί τους “Εσείς μετράτε κέρδη και ζημιές εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές”.
Εκεί που η εργατική τάξη από τα ξημερώματα της περασμένης Δευτέρας θρηνεί και οργίζεται για τις πέντε εργάτριες που έχασαν τη ζωή τους με αποτρόπαιο τρόπο αφού το εργοστάσιο – «πρότυπο» αποδείχτηκε τάφος για τις ίδιες.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου διατράνωσαν μαχητικά την απαίτηση τους να επιστρέφουν όρθιοι από το μεροκάματο, να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια και δικαιώματα που αντιστοιχούν στη σημερινή εποχή. Οι απεργοί κάνουν πράξη την υπόσχεση τους: «Δεν ξεχνάμε και δεν συγχωρούμε!»
Παίρνοντας την σκυτάλη από την Απεργία που προηγήθηκε στο νομό την προηγούμενη Τρίτη ως άμεση μαχητική απάντηση στο φριχτό εργοδοτικό έγκλημα σήμερα οι εργαζόμενοι έκαναν για ακόμη μια φορά καθαρό σε κυβέρνηση και εργοδοσία ότι δεν πρόκειται να κάνουν πίσω αν δεν δικαιωθούν τα δίκαια αιτήματα των σωματείων που αφορούν την ίδια την ζωή των εργαζομένων και την ασφάλεια τους. Γιατί αυτό που διεκδικούν είναι η λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων ασφάλειας στον χώρο δουλειάς, για να είναι πηγαίνουν και να γυρνάνε ασφαλείς στη δουλειά τους, να μην παίζουν τη ζωή τους «κορώνα – γράμματα» για να εξασφαλίζεται ανεμπόδιστα η κερδοφορία των μεγαλοεργοδοτών.
Διατράνωσαν το μήνυμα: «Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» ξεκαθαρίζοντας ότι θα δυναμώσουν την οργάνωση, την πάλη στους χώρους δουλειάς για να προστατεύεται η ζωή των εργαζομένων, να μην είναι οι χώροι δουλειάς παγίδες θανάτου. Με πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης ήχησαν δυνατά από τα στόματα των απεργών τα συνθήματα “κέρδη βουτηγμένα στων εργατών το αίμα”, «η ανάπτυξη σας τσακίζει τη ζωή μας οργάνωση και αγώνας η απάντησή μας».
Να μην λείψει κανείς από τα Σωματεία! Δουλειά σημαίνει ζωή όχι θάνατος!
Εκ μέρους του Σωματείου Τυροκόμων Ελασσόνας στην συγκέντρωση χαιρετισμό απηύθυνε ο Δημήτρης Καραμπάλιος. Μεταξύ άλλων σημείωσε πως «για εμάς τους εργαζόμενους η ασφάλεια δεν είναι χαρτιά μιας τεχνικής έκθεσης που θα πεταχτεί σε ένα φάκελο σε συρτάρι της Περιφέρειας. Είναι το δικαίωμα μας να γυρίζουμε σπίτι όρθιοι. Δεν είναι κόστος. Είναι βάρδιες με επαρκές προσωπικό , με μέτρα, να συντηρούνται οι εγκαταστάσεις. Οι ζωές μας δεν είναι πιθανότητες, δεν γίνεται να αφήνουμε την προστασία μας στην τύχη, ούτε σε ανακοινώσεις μετά από κάθε τραγωδία. Θέλει οργάνωση από πριν. Φωνή μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς».
Από την πλευρά της η Ειρήνη Πετράκη, εκ μέλους του Συλλόγου Γυναικών Τρικάλων στον χαιρετισμό της σημείωσε «δεν ανεχόμαστε την εργοδοτική βία που στάζει αίμα και δολοφόνησε πέντε μανάδες εργάτριες. Αυτό που ζήσαμε δεν ήταν ούτε τυχαίο ούτε μεμονωμένο περιστατικό. Υπάρχει αιτία που ριζώνει βαθιά στα σπλάχνα της εκμεταλλευτικής κοινωνίας που ζούμε. Καταγγέλλουμε την πολιτική Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυβερνήσεων που θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων με το αντεργατικό της οπλοστάσιο και μετατρέπει τους χώρους δουλειάς σε ναρκοπέδια για τις εργάτριες και τους εργάτες. Αυτή η πολιτική στο όνομα της “ισότητας των φύλων” αποφάσισε την άρση της απαγόρευσης της νυχτερινής εργασίας των γυναικών που αποτελούσε κατάκτηση του εργατικού και γυναικείου κινήματος για την προστασία του γυναικείου οργανισμού».
Μιλώντας στη συγκέντρωση ο Γιώργος Λιατίφης, πρόεδρος του Συνδικάτου Τροφίμων – Γάλακτος – Ποτών και γραμματέας του Εργατικού Κέντρου χαιρέτησε τους απεργούς που έδωσαν ξανά δυναμική απάντηση για το στυγνό εργοδοτικό έγκλημα. Σημείωσε πως «πριν ακόμα “κατακάτσουν” οι φλόγες, σαν έτοιμος από καιρό στήθηκε ο μηχανισμός της συγκάλυψης εργοδοτικών ευθυνών, με στόχο να αθωωθεί η πολιτική του κέρδους, που μετατρέπει σε τάφους τους χώρους δουλειάς μας. Πρώτοι – πρώτοι, τα κυβερνητικά παπαγαλάκια, και κάτι πρόθυμοι τοπικοί παράγοντες της Θεσσαλίας έπιασαν τα «πόστα». Μίλησαν για την «κακιά την ώρα», συμπόνεσαν τον «αυτοδημιούργητο» επιχειρηματία, το εργοστάσιο «πρότυπο», των σύγχρονων υποδομών και ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Με περισσή χυδαιότητα και κλιμακωτά, απαιτώντας «σιωπητήριο», άρχισαν να κουνούν το δάχτυλο στα Συνδικάτα και στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, που προειδοποιούσαν».
Κάλεσε τους εργαζόμενους να σκεφτούν «ποιος στέκεται απέναντι σε όλους αυτούς που μπορεί να φαντάζουν παντοδύναμοι αλλά δεν είναι: Γιατί τρέμουν τα σωματεία και την δράση τους για αυτό κουβαλάνε την αστυνομία έξω από τους χώρους δουλειάς για να μην έρθουμε σε επαφή με τους εργαζόμενους, Γιατί μπορεί να φαίνονται λιοντάρια αλλά γίνονται γατούλες μπροστά στην δύναμη των οργανωμένων εργατών. Γιατί αυτοί ξέρουν πως οι εργαζόμενοι μπορούν χωρίς αυτούς αλλά αυτοί χωρίς να μας εκμεταλλεύονται δεν θα μπορούσαν να έχουν κέρδη. Κέρδη που πραγματικά είναι βουτηγμένα στων εργατών το αίμα. Δεν είναι τυχαίο ότι από τις πρώτες ώρες κυβερνητικά στελέχη και εντεταλμένοι τους έσπευσαν να μιλήσουν για το …πλήγμα που δέχτηκε μια βιομηχανία – «διαμάντι». Ακόμα δεν είχαν ανασυρθεί όλες οι σοροί, δεν είχε εντοπιστεί η πέμπτη νεκρή εργάτρια-μάνα, και η πρεμούρα τους ήταν το πώς θα ανακάμψει η «Βιολάντα», αν θα πάρει τις «ασφαλιστικές αποζημιώσεις» για να ορθοποδήσει, μην πάει στράφι η επένδυση.
Εκεί κοντά και κάτι εκλεγμένοι από την Περιφέρεια και τη δημοτική αρχή Τρικάλων, να δηλώνουν τη θλίψη τους για το «δράμα που περνάει ο βιομήχανος», να λένε ότι είναι επιχειρηματίας που «ποτέ δεν σκέφτηκε το κόστος σωστής λειτουργίας». Αυτό είναι το άγχος τους, μην πάει στράφι το διαμάντι τους. Και μετά ένα βαθύ συλλυπητήριο μήνυμα στις οικογένειες των θυμάτων και θα μιλήσει η δικαιοσύνη- δηλαδή η δικαιοσύνη των εργοδοτών; Πως να μην γεμίζουμε θυμό, πως να μην αγανακτούμε όταν πάνω στις στάχτες και στα καμένα σώματα των συναδελφισσών μας αυτοί καθαγίαζαν την επιχειρηματικότητα, επαναλάμβαναν συνεχώς το θαύμα του «φούρνου που έγινε αυτοκρατορία».
Μια αυτοκρατορία που έχει φτιαχτεί με την εντατικοποίηση της εργασίας, με πετσοκομμένα μεροκάματα και νυχτοκάματα, με ελεεινές σχέσεις εργασίας, με τρομοκρατία και φόβο, με συνθήκες σύγχρονης γαλέρας, φτάνοντας και στο προδιαγεγραμμένο έγκλημα. Έτσι χτίζονται οι κολοσσοί, αυτά είναι τα καινοτόμα, ευρωπαϊκά ,βιομηχανικά πρότυπα για τα οποία έχουν ευθύνη όλες οι αντιλαϊκές κυβερνήσεις που με τις νομοθεσίες τους έχουν μετατρέψει τους χώρους δουλειάς μας σε απέραντες κοιλάδες των Τεμπών».
Πρόσθεσε πως «μια ολόκληρη κοιλάδα των Τεμπών βρίσκεται μπροστά μας. Γιατί οι αιτίες και οι υπεύθυνοι είναι εδώ: Η εγκληματική πολιτική του κέρδους, που δεν λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή, το εχθρικό για τον εργαζόμενο λαό κράτος που υπηρετούν η κυβέρνηση της ΝΔ και όλα τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα της κερδοφορίας, της ανταγωνιστικότητας των ομίλων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Είναι εδώ η μετατροπή κρίσιμων υποδομών, όπως τα λιμάνια, οι δρόμοι μεταφοράς, βιομηχανίες κ.ά., σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής, της δολοφονικής αλυσίδας του ΝΑΤΟ, με τους εργαζόμενους να γινόμαστε αναλώσιμοι, η χώρα μας ορμητήριο εναντίον άλλων λαών και ταυτόχρονα στόχος αντιποίνων, για πολέμους που δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας συμφέροντα. Είναι εδώ η ανασφάλεια και το αβέβαιο μέλλον που η ίδια πολιτική καταδικάζει τα παιδιά μας, τη νέα γενιά, με την εμπορευματοποίηση της Παιδείας και της Υγείας».
Καταλήγοντας ξεκαθάρισε πως στον αντίποδα όμως είμαστε και εμείς εδώ αποφασισμένοι , δυνατοί, οργανωμένοι στα σωματεία μας να μπλοκάρουμε αυτή την πολιτική που δεν μας λογαριάζει για ανθρώπινες ζωές, να βάλουμε φρένο σε όσους με τις πολιτικές τους μας έχουνε κάνει σύγχρονους δούλους. Είναι ανάγκη τα σωματεία μας να μαζικοποιηθούν με εγγραφές και δράση νέων συναδέλφων από όλες τις βιομηχανίες του κλάδου της περιοχής, να μην μείνει κανένας εργαζόμενος μόνος του. Να βγει πείρα από την καθημερινότητα που ζούμε μέσα στους χώρους δουλειάς μας, από το εργοδοτικό έγκλημα της Βιολάντα. Να πιστέψουμε στη δύναμη και στο δίκιο μας για να νικήσουμε!»
Το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων σε συνέχεια του αγώνα καλεί τα σωματεία και τους φορείς της πόλης μας να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις στις 28 Φλεβάρη που συμπληρώνονται τρία (3) χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη,
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ. Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ
ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΡΙΚΑΛΩΝ
👁️ Το άρθρο αυτό προβλήθηκε 3266 φορές.
