Προς Βουλευτές νομού Τρικάλων
Αξιότιμες κυρίες, αξιότιμοι κύριοι,
Πριν λίγες εβδομάδες το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης παρουσίαζε πανηγυρικά το πλάνο των «φοροελαφρύνσεων» – για την ακρίβεια αυτό που ονόμαζε έτσι. Κορωνίδα της παρουσίασης η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος. Ενός τέλους που – όπως και ο ΕΝΦΙΑ – συνιστούσε, ούτως ή άλλως, μια από τις πλέον καταχρηστικές και παράλογες φοροεπιδρομές της σύγχρονης ιστορίας. Θυμίζουμε ότι αμφότερα ήταν «έκτακτα» και «προσωρινά» και θα καταργούνταν με την έξοδο από τα μνημόνια, αποδεικνύοντας, για πολλοστή φορά, πως αν κάτι περισσεύει στη χώρα μας είναι ο εμπαιγμός και η αμετροέπεια.
Μόλις χθες πληροφορηθήκαμε ότι αυτή η «φοροελάφρυνση» πρόκειται όχι απλά να εξανεμιστεί αλλά να επιστρέψει στο πολλαπλάσιο με τη μορφή της αύξησης της προκαταβολής φόρου – με απλά λόγια της αναγκαστικής δανειοδότησης του κράτους από τις τσέπες των πολιτών. Γνωρίζουμε φυσικά ότι η ανακοίνωση μιλά για αύξηση σε «ορισμένες περιπτώσεις» και δη όσες δεν καλύψουν το τεκμαρτό εισόδημα. Ένα τεκμαρτό που, λόγω της αυθαίρετης και εντελώς παράλογης σύνδεσής του με τις συνολικές αποδοχές των μισθωτών, φέτος θα είναι αυξημένο.
Ρωτάμε λοιπόν. Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης έχει σύνδεση με την πραγματικότητα; Αν ισχυρίζεται πως ναι, πιστεύει στα αλήθεια ότι η πλειοψηφία των μικρομεσαίων επαγγελματιών έχει πραγματικά καθαρά εισοδήματα της τάξης των 17 χιλιάδων ευρώ;
Μιλώντας ειδικά για τον κλάδο που εκπροσωπούμε, αντιλαμβάνεστε ότι η πλειοψηφία των οδοντιατρείων περνά μέρες ή και εβδομάδες χωρίς να δει ΕΝΑΝ (1) ασθενή εξαιτίας της αδυναμίας του κόσμου να αντεπεξέλθει στο κόστος των – εδώ και χρόνια εκτός ασφαλιστικού συστήματος – οδοντιατρικών εργασιών; (Παρενθετικά θα αναφέρουμε ότι και αυτό ακόμη το ημίμετρο του dentist pass εξαφανίστηκε παρά την αρχική εξαγγελία για, τουλάχιστον, τριετή εφαρμογή).
Αντιλαμβάνεστε ότι ο κόσμος επιλέγει να παραμελήσει την υγεία του διότι πρέπει να μεριμνήσει για την κάλυψη των βασικών (στέγαση, διατροφή, θέρμανση κλπ) για τα οποία τα εισοδήματά του δεν επαρκούν μέσα στον κυκεώνα των εξωφρενικών αυξήσεων;
Στον αφορισμό «και πως ζουν αν δεν κερδίζουν τόσα όσα υπολογίζουμε» η απάντηση είναι απλή, σαφής και ξεκάθαρη. Μετά βίας επιβιώνουν!
Οι αποδείξεις περί αυτού είναι πάμπολλες. Το συνεχές κλείσιμο καταστημάτων, η αθρόα μετανάστευση στο εξωτερικό – όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν περί του αντιθέτου – ακόμη και αυτή η επιλογή της χαμηλότερης ασφαλιστικής κατηγορίας που οδηγεί σε σύνταξη πείνας αρκούν για να πείσουν και τον πλέον δύσπιστο ότι η τάξη των ελευθεροεπαγγελματιών, αυτή που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας εδώ και δεκαετίες, ασφυκτιά κάτω από το βάρος των ασύμμετρων οικονομικών επιβαρύνσεων.
Ειδικά σε ότι αφορά το παράδειγμα της ασφάλισης δεν είναι διόλου τυχαίο ότι ακόμη και αυτή η κατώτατη εισφορά δεν καταβάλλεται από το 70% των επαγγελματιών, ότι ένα 40% δεν έχει πρόσβαση σε υγειονομικές υπηρεσίες λόγω οφειλών και ότι μάλλον άπαντες θα επιλέγαν, εφόσον υπήρχε η δυνατότητα, να μην ασφαλίζονται καν, αφενός για να ενισχύσουν συγκυριακά το εισόδημά τους και αφετέρου διότι ουδεμία εμπιστοσύνη έχουν σ’ αυτό που λέγεται κράτος.
Αγαπητές κυρίες και αγαπητοί κύριοι,
Καθώς υπήρξατε άνθρωποι της αγοράς, θεωρούμε ότι είστε σε θέση να συμμεριστείτε τους φόβους και τις αγωνίες των ελευθεροεπαγγελματιών.
Όπως σας έχουμε ξαναπεί, ουδείς αντιτίθεται στην εφαρμογή ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος. Η λέξη δίκαιο όμως είναι κομβική, είναι σαφής και δεν μπορεί να συσχετίζεται με αυθαίρετες εικασίες και επιβολές.
Αφορολόγητο όριο για κάθε Έλληνα πολίτη ως ελάχιστη, απαραίτητη προϋπόθεση αξιοπρεπούς διαβίωσης, κλιμακωτή φορολόγηση των πραγματικών εισοδημάτων και αποκάλυψη αυτών με τη χρήση των εργαλείων που πλέον έχει στα χέρια του το κράτος είναι η μόνη λογική οδός.
Οτιδήποτε άλλο γεννά το συμπέρασμα ότι απεχθάνεστε τη μικρή επιχειρηματικότητα και απεργάζεστε τον, με κάθε τρόπο, «θάνατο του εμποράκου».
Με εκτίμηση, εκ του Δ.Σ. του Ο.Σ.Τ.
Ο Πρόεδρος: Ντουρτούνης Κωνσταντίνος
Ο Γεν. Γραμματέας: Μπάκος Γεώργιος
👁️ Το άρθρο αυτό προβλήθηκε 442 φορές.
