Tι δείχνει η δημοσκόπηση της ΚΑΠΑ Research μετά τα συνέδρια που διεξήγαγαν Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ και ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.
Στις 8,1 μονάδες καταγράφεται η διαφορά της ΝΔ από τον ΣΥΡΙΖΑ στη νέα δημοσκόπηση της ΚΑΠΑ Research που διενεργήθηκε τον Ιούνιο του 2022, μετά τα συνέδρια που διεξήγαγαν τα δύο κόμματα, ενώ για πρώτη φορά καταγράφεται πρόθεση ψήφου σε ενδεχόμενες επαναληπτικές εκλογές που εκεί η διαφορά αυξάνεται στο 8,9%.
Στην πρόθεση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει το 32% των απαντήσεων στο ερώτημα «ποιο κόμμα θα ψηφίζατε αν την επόμενη Κυριακή είχαμε εκλογές», ενώ το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης συγκεντρώνει το 23,9%.
Στην τρίτη θέση ακολουθεί το Κίνημα Αλλαγής-ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 12%, ενώ έπονται το ΚΚΕ (6,1%), η Ελληνική Λύση (4%) και το ΜέΡΑ 25 (2,8%).
Στην πρόθεση ψήφου σε ενδεχόμενες επαναληπτικές εκλογές η ΝΔ διευρύνει τη διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ΝΔ συγκεντρώνει ποσοστό 34,4% κερδίζοντας 2,2% στις δεύτερες κάλπες, ενώ ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 25,8% κερδίζοντας 1,9%.
Την ίδια στιγμή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί να θεωρείται ως «καταλληλότερος πρωθυπουργός» σε σχέση με τον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας λαμβάνει ποσοστό 44%, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας το 28%. Η απάντηση «κανένας από τους δύο» συγκέντρωσε το 26%.
Η ανάλυση του Αλέξη Ρουτζούνη, διευθυντή ερευνών της εταιρείας
Τα πολιτικά κόμματα στη δίνη των πολλαπλών κρίσεων
ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ ΚΑΠΑ RESEARCH – ΙΟΥΝΙΟΣ 2022
«Ύστερα από μια δεκαετία απαξίωσης των θεσμών και απότομης απορρύθμισης των πολιτικών ταυτίσεων, τα κόμματα στην Ελλάδα του 2022 πιέζονται έτι περαιτέρω μπροστά στη δίνη των πολλαπλών κρίσεων και την παρατεταμένη δυσκολία στην καθημερινότητα του πολίτη. Σε αυτό το περιβάλλον, τρία συνέδρια για τα τρία μεγαλύτερα κοινοβουλευτικά κόμματα μόλις ολοκληρώθηκαν και από απόσταση φαντάζουν σαν μια κοινή, συλλογική προσπάθεια αντίδρασης του κομματικού συστήματος στην επικρατούσα αρνητική του εικόνα. Μια προσπάθεια, ωστόσο, που δεν αποδεικνύεται ικανή να αντιστρέψει τη μεγάλη τάση αμφισβήτησης.
Τρία συνέδρια στη σωστή κατεύθυνση, που όμως δεν ανατρέπουν τη μεγάλη τάση
Σε κάθε συνέδριο το διακύβευμα διέφερε, αλλά και τα τρία οδήγησαν σε δύο κοινές καταλήξεις. Πρώτα απ’ όλα, στην ενίσχυση των τριών αρχηγών: πιο δημοφιλείς και οι τρεις από τα κόμματά τους, πιο σημαντικοί για την πορεία των κομμάτων τους από την απήχηση των πολιτικών προτάσεων, της οργάνωσης και της εσωκομματικής δημοκρατίας, οι Κ. Μητσοτάκης, Α. Τσίπρας και Ν. Ανδρουλάκης εισέρχονται στη μάχη των επόμενων εκλογών απρόσκοπτα, χωρίς κομματικές εκκρεμότητες. Σε δεύτερο επίπεδο, και για τα τρία κόμματα, η έννοια «εσωκομματική αντιπολίτευση» φαντάζει πλέον κενή περιεχομένου. Όποια διαίρεση υπήρχε ή διαφαινόταν μετουσιώθηκε σε διατήρηση διαφορετικής γνώμης που μπορεί να είναι ανεκτή λόγω εσωκομματικής δημοκρατικής διαδικασίας, αλλά είναι αδιανόητη μπροστά στην εκλογική αναμέτρηση. Πιο συνοπτικά, τα συνέδρια σφυρηλάτησαν την ενότητα με την επιβεβαίωση των αρχηγών.
Το συνέδριο της ΝΔ επιβεβαίωσε την κυβερνητική της πρωτοκαθεδρία, τη διαχειριστική της υπεροχή έναντι της αντιπολίτευσης, τον ενστερνισμό ενός αξιακού συστήματος με διαχρονική απήχηση στην κοινωνία (οικογένεια, κανόνες, εργατικότητα), την εκπροσώπηση της μεσαίας τάξης και ενός κόσμου της εργασίας (ιδιωτικοί υπάλληλοι, αυτοαπασχολούμενοι, ιδιοκτήτες επιχείρησης), με τον ίδιο τον Κ. Μητσοτάκη να κομίζει την προσωπική του επιτυχία στις ΗΠΑ στην ατζέντα ”υψηλής πολιτικής” της ΝΔ (εθνικά θέματα, διεθνής θέση της χώρας).
Για τον ΣΥΡΙΖΑ, το συνέδριο αποτέλεσε βήμα προς την πολυπόθητη αντιστοίχιση του κόμματος με το κοινωνικό σώμα που τον διατηρεί σε ποσοστά άνω του 31% από το 2015. Η πρόταση του Α. Τσίπρα για εκλογή αρχηγού από τη βάση των μελών είχε καλλιεργήσει προσδοκίες, επικράτησε και, σήμερα, θεωρείται μια θετική εξέλιξη για το 38% των πολιτών και το 79% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Κόμμα 170.000 και πλέον μελών, πολλά προερχόμενα από την κεντροαριστερά, με εκπροσώπηση γυναικών στα ανώτατα όργανά του, ο ΣΥΡΙΖΑ βελτιώνει -έστω και οριακά- την αντιπροσώπευση εκείνων των στρωμάτων που τον ανέδειξαν σε κυβερνητική δύναμη (δημόσιοι υπάλληλοι, αδύναμα στρώματα, άνεργοι και νέοι), αλλά και την εικόνα επάρκειας στη διαχείριση προβλημάτων (αρχής γενομένης από την ακρίβεια).
Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ φιλοδοξούσε να παγιώσει τη ”μεγάλη” επιστροφή του κινήματος στον πολιτικό χάρτη της χώρας μετά την εκλογή του Ν. Ανδρουλάκη. Η ικανοποίηση του 86% των ψηφοφόρων του και του 29% του συνόλου των πολιτών για την υιοθέτηση του πάλαι ποτέ ”ΠΑΣΟΚ” στο όνομά του αποδεικνύει την επίτευξη του στόχου. Πάντως, το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ παραμένει ευάλωτο, καθώς αντιμετωπίζεται με καχυποψία για την ικανότητά του να εκπροσωπήσει ευρείες κοινωνικές ομάδες, να διαχειριστεί το μέγεθος των προβλημάτων της χώρας και να ανταποκριθεί στην ανάγκη για σταθερότητα
Τα (επιτυχημένα) συνέδρια, ωστόσο, δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και δεν μετρίασαν τη βαθιά κρίση αντιπροσώπευσης που σοβεί στην πολιτική ζωή της χώρας, κληροδότημα της οικονομικής δυσπραγίας, της πανδημίας και του πολέμου στην Ουκρανία που ταλανίζουν σωρευτικά για περισσότερο από μια δεκαετία την ελληνική κοινωνία. Τα κόμματα συνεχίζουν να προκαλούν ουδέτερα (26%) και, κυρίως, αρνητικά (58%) συναισθήματα, απολαμβάνουν χαμηλής εμπιστοσύνης (36%) ακόμη και για την ελάχιστη ευθύνη της προάσπισης του δημοκρατικού πολιτεύματος, νοσούν από έλλειμμα αντιπροσώπευσης (72% δεν αντιπροσωπεύουν ανθρώπους σαν κι εμένα), τα στελέχη τους δεν πείθουν για τις ικανότητές τους, δεν προσθέτουν αξία στη χώρα ή την κοινωνία και, ίσως το κυριότερο, δεν εμπνέουν άλλους να συμμετάσχουν στη δημόσια ζωή.
Οι συσχετισμοί μήνες πριν από τις εκλογές
Εάν σήμερα είχαμε εκλογές, οι πολίτες θα προσέρχονταν στις κάλπες με το μυαλό στην αγοραστική τους δύναμη, τα εθνικά θέματα και την εθνική σταθερότητα· με τον ΣΥΡΙΖΑ να εισπράττει πολιτικά -αλλά περιορισμένα- από το πρώτο και τη ΝΔ να υπερισχύει εμφατικά στα δύο τελευταία.
Την ίδια στιγμή, η αναστολή της πολιτικής κανονικότητας λόγω της πανδημίας και της έκτακτης συνθήκης του πολέμου θα περιόριζε ψυχολογικά την καλλιέργεια απόλυτης καταδίκης της κυβέρνησης.
Επιπλέον, οι περισσότεροι θα επιθυμούσαν την ανάδειξη ισχυρής μονοκομματικής κυβέρνησης αφού η εμπειρία διαχείρισης της μεγάλης οικονομικής δοκιμασίας υπό κυβερνήσεις συνεργασίας είναι αρνητικά φορτισμένη, έχει καταγραφεί ως στίγμα -τόσο για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ όσο και για τον ΣΥΡΙΖΑ- και σκιάζει έντονα τα κριτήρια ψήφου.
Τέλος, όπως φανέρωσαν και τα συνέδρια, οι ηγεσίες έχουν αυξημένη βαρύτητα στην κάλπη και εκεί υπερέχει σε όλους τους δείκτες ο σημερινός πρωθυπουργός.
Η καταγραφή της περιόδου, λοιπόν, εμφανίζει την κυβερνητική παράταξη να διατηρεί σαφές προβάδισμα με τον ΣΥΡΙΖΑ να ενισχύεται οριακά, διασφαλίζοντας πάντως τη θέση του ως δεύτερος ισχυρός πόλος του πολιτικού συστήματος. Η εικόνα αυτή ενισχύεται στο υποθετικό σενάριο των επαναληπτικών -και με εντονότερα διλήμματα- εκλογών, όπου ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να αυξάνουν την επιρροή τους, πιέζοντας τα υπόλοιπα κόμματα και τους αναποφάσιστους.
Προς το παρόν, δεν καταγράφεται κάποια δυναμική πολιτική πρωτοβουλία ή κοινωνικό ρεύμα που να οδηγεί σε άλλη κατεύθυνση: Ούτε σε μια επανάληψη του εκλογικού σκηνικού 2012-2015, ούτε σε μια ανατροπή τύπου 2009 με επιστροφή της αξιωματικής αντιπολίτευσης ως αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Τι μπορεί να ανατρέψει τη σημερινή εικόνα
Την κρίσιμη περίοδο της μελλοντικής διπλής (;) εκλογικής αναμέτρησης, το πολιτικό σύστημα θα αναγκαστεί να αναδιαταχθεί υπό την πίεση των γεγονότων που οι πολλαπλές κρίσεις προκαλούν. Ορισμένοι αστάθμητοι παράγοντες που δυνητικά θα επηρέαζαν τους σημερινούς συσχετισμούς αφορούν α) σε μια ανεξέλεγκτη πορεία των τιμών της ενέργειας και των βασικών αγαθών με αποτέλεσμα τη ραγδαία μείωση της αγοραστικής δύναμης του πολίτη, β) μια φυσική καταστροφή τους καλοκαιρινούς μήνες που θα έπληττε περαιτέρω το προφίλ «επαρκούς διαχειριστή» που φιλοτεχνεί από το 2016 η ΝΔ του Κ. Μητσοτάκη, γ) μια αναζωπύρωση της πανδημίας το φθινόπωρο σε βαθμό που να απαιτεί επανεργοποίηση δραστικών περιοριστικών μέτρων, δ) η πιθανή όξυνση της έντασης ή ακόμη και ακραία γεωπολιτική κρίση με την Τουρκία, ε) η στρατηγική επιλογή «εκμετάλλευσης» της απλής αναλογικής από το εκλογικό σώμα για την αποστολή μηνύματος στην κυβέρνηση ή/και το πολιτικό σύστημα συνολικά με σοβαρές παρενέργειες στην επαναληπτική κάλπη.
Η έκβαση κάθε εκλογικής σύγκρουσης στην Ελλάδα είναι αβέβαιη διότι οι αντοχές της κοινωνίας εξαιτίας των πολλαπλών κρίσεων είναι περιορισμένες, έτσι ώστε η κοινωνική και πολιτική συμπεριφορά να μην προεξοφλείται και το τελικό αποτέλεσμα να μην προδικάζεται.
👁️ Το άρθρο αυτό προβλήθηκε 390 φορές.
